Surah Al-Zukhruf-j25h491

23. Dan demikianlah halnya (orang yang taklid buta). Kami tidak mengutus sebelum engkau (wahai Muhammad) kepada (penduduk) sesebuah negeri, seseorang rasul pemberi peringatan melainkan orang yang berada dalam kemewahan di negeri itu berkata, “Sesungguhnya kami dapati nenek moyang kami menganut satu agama, dan sesungguhnya kami hanya mengikut jejak mereka sahaja.”

24. Rasul itu berkata, “Adakah (kamu akan menurut mereka juga) walaupun aku membawa kepada kamu agama yang lebih jelas hidayahnya daripada agama yang dianuti oleh nenek moyang kamu?” Mereka menjawab, “Sesungguhnya kami tetap mengingkari apa yang kamu diutus untuk menyampaikannya.”

25. Lalu Kami membalas keingkaran mereka dengan azab yang membinasakan. Maka perhatikanlah bagaimana buruknya kesudahan umat-umat yang mendustakan (rasul-rasul mereka itu).

26. Dan (ingatkanlah peristiwa) ketika (Nabi) Ibrahim berkata kepada bapanya dan kaumnya, “Sesungguhnya aku berlepas diri daripada apa yang kamu sembah,”

27. “Melainkan Tuhan yang menciptakan aku, kerana sesungguhnya Dia tetap memberi hidayah kepadaku.”

28. Ibrahim menjadikan kalimah tauhid itu tetap kekal pada keturunannya, supaya mereka kembali (kepada tauhid itu, jika ada yang menyeleweng kepada syirik).

29. Tetapi Aku memberikan mereka dan nenek moyang mereka menikmati kesenangan hidup, sehingga datanglah kepada mereka kebenaran (al-Quran) dan seorang rasul yang memberi penjelasan (mengenai tauhid).

30. Dan ketika kebenaran (al-Quran) itu disampaikan kepada mereka, mereka berkata, “Sesungguhnya ini adalah sihir, dan sesungguhnya kami tetap mengingkarinya.”

31. Dan mereka berkata, “(Kalaulah al-Quran ini menjadi bukti kenabian seseorang, maka) sepatutnya al-Quran ini diturunkan kepada orang besar (yang kaya dan berpengaruh) dari salah sebuah dua bandar yang (terkenal) itu?”

32. Adakah mereka berkuasa membahagi-bahagikan rahmat Tuhanmu (wahai Muhammad)? Kami telah menentukan antara mereka segala keperluan hidup mereka dalam kehidupan dunia ini dan juga Kami telah meninggikan darjat sesetengah mereka melebihi darjat sesetengahnya yang lain. (Semuanya itu) supaya sebahagian daripada mereka mendapat kemudahan menjalankan kehidupannya daripada sebahagian yang lain. Rahmat Tuhanmu (yang meliputi kebahagiaan dunia dan akhirat) adalah lebih baik daripada apa yang mereka kumpulkan (yang berupa kebendaan dan keduniaan semata-mata).

33. Kalaulah bukan kerana manusia akan menjadi umat yang satu (dalam kekufuran), nescaya Kami jadikan bagi orang yang kafir kepada Tuhan Yang Maha Pemurah bumbung rumah-rumah mereka dan tangga-tangga yang mereka naik turun di atasnya diperbuat daripada perak.

23. And it was like that before you, no warner did We send to any town but its wealthy people said: “Surely we found our fathers following a certain faith, and we follow their footsteps.”

24. He (the warner) said: “Even if I bring you a better guidance than that which you found your fathers following?” They said: “Surely we disbelieve in that with which you have been sent.”

25. Then We exacted retribution from them, then see what was the end of those who rejected (the truth).

26. And (remember) when Ibrahim said to his father and his people: “Surely I am clear (innocent) of what you worship,

27. Except Him who originated me, and He will soon guide me.”

28. And he made it as a word (La ilaha illa Allah, there is no god but Allah) remaining among his descendants, so that they might return to (Allah).

29. Nay, but I gave enjoyment to these people and their fathers, until there came to them the truth, and a Messenger making things clear.

30. And when the truth came to them, they said: “This is sorcery, and surely we disbelieve in it.”

31. And they say: “Why was not this Qur’an sent down to some great man of the two towns (Makkah and Madinah)?”

32. Do they distribute the mercy of your Lord?” We distribute their livelihood among them in the life of this world, and We raise some of them above others in ranks, so that some of them rule the others. And the mercy of your Lord is better than (the wealth) which they amass.

33. And were it not that all mankind would have become of the same faith (i.e. disbelief), We would have provided for those who disbelieve in the Most Gracious, silver roofs for their houses and (silver) stairs by which they ascend,