Surah Al-Nisa’-j5h88

60. Tidakkah engkau (wahai Muhammad) perhatikan orang (munafik) yang mendakwa bahawa mereka telah beriman kepada al-Quran yang telah diturunkan kepadamu dan kepada (kitab-kitab) yang telah diturunkan sebelum engkau? Mereka hendak berhakim kepada taghut, padahal mereka telah diperintahkan supaya mengingkari taghut itu. Manakala syaitan pula sentiasa hendak menyesatkan mereka dengan kesesatan yang sejauh-jauhnya.

61. Dan apabila dikatakan kepada mereka, “Marilah kembali kepada hukum al-Quran yang telah diturunkan oleh Allah dan kepada hukum Rasulullah,” nescaya engkau melihat orang munafik itu berpaling serta menghalang (manusia) dengan bersungguh-sungguh daripada menghampirimu.

62. Maka bagaimana halnya apabila mereka ditimpa sesuatu musibah disebabkan perbuatan tangan mereka sendiri (yang berupa maksiat dan kekufuran), kemudian mereka datang kepadamu sambil bersumpah dengan nama Allah, “Demi Allah, kami tidak sekali-kali menghendaki melainkan kebaikan dan perdamaian (bagi kedua-dua pihak yang berbalah).”

63. Mereka itulah orang yang diketahui oleh Allah akan apa yang ada di dalam hati mereka. Oleh itu, engkau hendaklah berpaling daripada mereka dan nasihatilah mereka, serta katakanlah kepada mereka kata-kata yang boleh memberi kesan pada hati mereka.

64. Dan Kami tidak mengutus seseorang rasul pun melainkan untuk ditaati dengan izin Allah. Kalaulah mereka ketika menganiaya diri mereka sendiri datang kepadamu (wahai Muhammad) lalu memohon ampun kepada Allah, dan Rasul juga memohon ampun untuk mereka, tentulah mereka mendapati Allah Maha Penerima taubat, lagi Maha Penyayang.

65. Maka, demi Tuhanmu (wahai Muhammad)! Mereka tidaklah (disifatkan) beriman sehingga mereka menjadikan engkau hakim dalam mana-mana perselisihan yang timbul antara mereka, kemudian mereka pula tidak merasa di dalam hati mereka sesuatu keberatan terhadap apa yang telah engkau putuskan dan mereka menerima keputusan itu dengan sepenuhnya.

60. Have you not considered those who falsely assert that they believe in what has been sent down to you, and what has been sent down before you? They desire to make the transgressor their judge, and they have been surely commanded to disbelieve in him. And the Evil One desires to lead them far astray.

61. And when it is said to them: “Come to what has been sent down by Allah and to the Messenger,” you will see the hypocrites turning away from you a sure turning.

62. But how will it be (with them) when a calamity befalls them for what their hands have sent forward? Then they will come to you swearing by Allah, “We desired nothing but goodness and conciliation.”

63. These are the people, the secrets of whose hearts are known to Allah, then turn aside from them, but admonish them, and say to them, with regard to their souls, an effective saying.

64. And We have not sent any Messenger except that he should be obeyed with Allah’s permission. And had they, when they had done injustice to themselves, come to you and asked forgiveness of Allah, and the Messenger had asked forgiveness for them, surely, they would have found Allah Often Returning, Most Merciful.

65. Then, by your Lord! They will not believe until they appoint you a judge in what they differ among themselves, then they find not in their hearts any distress because of what you have decided, and they submit to it with an entire submission.